सोम, ३० कात्तिक २०८३ / November 16, 2026, Monday
सोम, ३० कात्तिक २०८३
Advertisement
banner add

पाकिस्तानका उपप्रधानमन्त्रीद्वारा ECO भित्र क्षेत्रीय सहयोग अझ सुदृढ गर्न आह्वान

banner add
writter
सोम, ३० कात्तिक २०८३
(Shares)

एजेन्सी । क्षेत्रीय विकास, आर्थिक समृद्धि र साझा हितका लागि राष्ट्रहरूबीचको सहकार्य आजको विश्व राजनीतिमा अपरिहार्य बन्दै गएको छ। विशेषगरी भौगोलिक, आर्थिक तथा सांस्कृतिक रूपमा एकअर्कासँग जोडिएका राष्ट्रहरूले आपसी सहकार्यलाई प्रभावकारी बनाउन सके विकासका नयाँ सम्भावना खुल्न सक्छन्। यही सन्दर्भमा आर्थिक सहयोग संगठन (ECO) को भूमिका र यसको प्रभावकारितामाथि पुनः बहस आवश्यक देखिन्छ।

पाकिस्तानका उपप्रधानमन्त्री तथा परराष्ट्रमन्त्री इसाक दारले ECO सदस्य राष्ट्रहरूबीच क्षेत्रीय सहयोग, सम्पर्क सञ्जाल र आर्थिक एकीकरणलाई सुदृढ बनाउन दिएको जोडले क्षेत्रीय सहकार्यको आवश्यकतालाई पुनः उजागर गरेको छ। इस्लामाबादमा सम्पन्न ECO मन्त्रिपरिषद्को ३०औँ बैठकका क्रममा महासचिव डा. असद मजिद खानसँग भएको छलफलमा पाकिस्तानले आगामी अध्यक्षताका लागि आफ्ना प्राथमिकता प्रस्तुत गरेको छ। सन् २०२७ मा ECO शिखर सम्मेलन आयोजना गर्ने प्रतिबद्धताले पनि पाकिस्तानले संगठनको भूमिकालाई थप सक्रिय बनाउन खोजेको देखिन्छ।

तर क्षेत्रीय संगठनको महत्त्व केवल बैठक, प्रतिबद्धता र घोषणामा सीमित हुनु हुँदैन। सदस्य राष्ट्रहरूबीच व्यापार विस्तार, यातायात तथा पारवहन पूर्वाधार विकास, ऊर्जा सहकार्य, लगानी प्रवर्द्धन र जनस्तरको सम्बन्ध विस्तारमा ठोस उपलब्धि हासिल हुनु आवश्यक छ। भौगोलिक अवरोध, राजनीतिक असमझदारी, आपसी अविश्वास र कमजोर पूर्वाधारका कारण क्षेत्रीय सहकार्यले अपेक्षित गति लिन नसकेको यथार्थलाई पनि नजरअन्दाज गर्न मिल्दैन।

नेपाल पनि ECO सदस्य राष्ट्र भएकाले यस संगठनका गतिविधि र प्राथमिकताप्रति स्वाभाविक चासो राख्नुपर्छ। विशेषगरी नेपालजस्ता भूपरिवेष्टित राष्ट्रका लागि क्षेत्रीय सम्पर्क सञ्जाल, पारवहन सुविधा र अन्तरदेशीय व्यापार विस्तार आर्थिक विकासका महत्त्वपूर्ण आधार हुन्। क्षेत्रीय सहकार्य प्रभावकारी भए नेपालको व्यापार विविधीकरण, बजार पहुँच र आर्थिक कूटनीतिमा समेत सकारात्मक अवसर सिर्जना हुन सक्छ।

पाकिस्तानले अघि सारेको 'एक लचिलो ECO का लागि क्षेत्रीयतावादको पुनरुत्थान' भन्ने नारालाई व्यवहारमा रूपान्तरण गर्न सदस्य राष्ट्रहरूको साझा प्रतिबद्धता आवश्यक छ। संगठनको अध्यक्षता गर्ने राष्ट्रको पहल मात्र पर्याप्त हुँदैन, सबै सदस्य राष्ट्रले आ–आफ्ना राष्ट्रिय स्वार्थभन्दा माथि उठेर साझा आर्थिक तथा क्षेत्रीय हितलाई प्राथमिकता दिन सक्नुपर्छ।

ECO को सफलता कति बैठक भए, कति प्रतिबद्धता सार्वजनिक गरिए वा कति सम्मेलन आयोजना भए भन्ने आधारमा होइन, सदस्य राष्ट्रका नागरिकले त्यसबाट कस्तो प्रत्यक्ष लाभ पाए भन्ने आधारमा मूल्याङ्कन हुनुपर्छ। क्षेत्रीय सहकार्यलाई कागजी प्रतिबद्धताबाट व्यावहारिक उपलब्धिमा बदल्न सके मात्रै आर्थिक सहयोग संगठन आफ्नो उद्देश्यमा सार्थक बन्न सक्छ। नेपालको कूटनीतिले पनि यस्ता क्षेत्रीय मञ्चलाई आर्थिक अवसर, व्यापार विस्तार र राष्ट्रिय हित प्रवर्द्धनको माध्यम बनाउन सक्रिय भूमिका खेल्न आवश्यक छ।

ads
ads
add
banner add

सम्बन्धित खबर