स्थानीय सरोकार । मनाङको
नार्पाभूमी गाउँपालिकामा लगातारको हिमपातपछि अवरुद्ध भएको सडक पाँच दिनपछि खुलेको
छ। हिमाली जिल्लामा जाडोयामसँगै दोहोरिने यस्तो समस्या यहाँका बासिन्दाका लागि
नयाँ होइन, तर यसले प्रत्येक
वर्ष जनजीवनलाई गम्भीर रूपमा प्रभावित गरिरहेको यथार्थ फेरि उजागर गरेको छ।
हिउँले सडक अवरुद्ध हुँदा
अत्यावश्यक सामग्री ढुवानी, बिरामीको
उपचारका लागि आवत–जावत, विद्यार्थीको
पठनपाठन र स्थानीय आर्थिक गतिविधि ठप्प जस्तै हुन्छन्। विशेषगरी दुर्गम हिमाली
बस्तीमा सडक नै जीवनरेखा भएकाले केही दिनको अवरोधले समेत ठूलो मानवीय र आर्थिक
क्षति निम्त्याउन सक्छ।
पाँच दिनपछि बाटो खुले पनि प्रश्न
यथावत् छ—के हरेक वर्ष यस्तै परिस्थितिको प्रतीक्षा गर्ने? मौसम पूर्वानुमान, समयमै मेसिनरी परिचालन, वैकल्पिक मार्ग व्यवस्थापन र आपतकालीन सामग्री
भण्डारणजस्ता पूर्वतयारी प्रभावकारी ढंगले गर्न सके यस्ता अवरोधको असर न्यून गर्न
सकिन्छ।
हिमाली क्षेत्रको विकास केवल सडक
विस्तारमा सीमित हुनुहुँदैन । ती
सडकलाई वर्षैभरि सञ्चालनयोग्य बनाउने दीर्घकालीन योजना पनि अपरिहार्य छ। स्थानीय,
प्रदेश र संघीय सरकारबीच समन्वय बलियो
बनाएर हिउँ व्यवस्थापन, द्रुत
उद्धार संयन्त्र र आवश्यक पूर्वाधारमा लगानी बढाउनु समयको माग हो।
नार्पाभूमीमा खुलेको सडकले अहिले राहत दिएको छ। तर दिगो समाधानबिना हरेक जाडोयाममा दोहोरिने यस्तै संकटबाट नागरिकलाई मुक्त गराउन राज्यले स्पष्ट रणनीति अघि सार्नैपर्छ।
